"همیشه وقت دلتنگی از اين دل شعر می رويد"
*** پست ثابت *** هر گونه کپی برداری از مطالب و تصاویر این وبلاگ ممنوع بوده و پیگرد قانونی دارد و تیکه بزرگه شما گوشتان خواهد بود.آنهم فقط یکیش! توجه فرمایید: بازدید کننده گرامی! پس از بازدید از وبلاگ، می توانید نظریات خود را دربخش "رد پــــا" وارد نموده و از این طریق با ما در ارتباط باشید و نظر خود را در رابطه با پست مربوطه يا وبلاگ به ما ابلاغ بفرماييد. توجه داشته باشید که: - پس از شروع نوشتن در قسمت متن، کد رمز در زیر آن فعال خواهد شد. - گاهی اوقات پس از نوشتن متن کد رمز فعال نمی شود که به علت ترافیک بالا، یا سرعت پایین اینترنت می باشد. - در صورتیکه قصد قرار دادن متن ادبی یا نگاشتن نظری طولانی را دارید، می توانید قبلا آنرا در محیط wordسیستم خود تایپ کرده،هنگام اتصال به شبکه در قسمت "رد پـــــــا" کپی فرمایید و پس از آن با زدن یک کارکتر (حرف،فاصله یا اینتر...) کد رمزفعال خواهد شد. - در صورتیکه مایل نیستید نظریات شما قابل رویت برای دیگران باشد، تیک نظر خصوصی را زده،که در این صورت متن شما تنها برای نویسنده وبلاگ قابل رویت می باشد. ـ در حال حاضراین وبلاگ همین یک صفحه ی پیش رو را شامل می شود. - توضیحات بیشتر در مورد اینجانب را در قسمت پروفایل ملاحظه بفرمایید. (سمت چپ، زیر مجموعه ی منوی اصلی،همین روبرو--->) - در صورت فراموش کردن آدرس وبلاگ اینجانب،در موتور جستجوی گوگل نام اینجانب را سرچ بفرمایید: " تمنا گلابیان" -در صورت تمايل به تبادل لينك، اين وبلاگ را با عنوان: "هميشه وقت دلتنگى از اين دل شعر مى رويد" لينك بفرماييد... -از گوشه و کنار خبر هایی میرسد: بعضا کسانیکه با فایر فاکس قدم رنجه می فرمایند، پروفایل و لینک های سمت چپ برای ایشان فعال نیست! (شرمنده هستم، کاری از دست من بر نمیاد،بازم با اکسپلورر) - همچنین شما به بازدید از دیگر وبلاگ اینجانب،حاوی آثار منتخب دوستان دعوتید. برای ورود روی نام آن در زیر کلیک بفرمایید. otaghehonar.blogfa.com طراحی و پخت خوراکی ها توسط تمنـــــــــا: "سالاد فصل" "باقالی پلو + زرشک پلو زعفرونی" "سالاد فصل" "سالاد فصل" کیفیت عکس با گوشی رو داشتی؟؟؟ "سالاد فصل" "سالاد الویه" براى مشاهده ى تصاوير ديگر از تزئينات غذاها توسط تمنــــــــــــا بر روى ادامه مطلب در زير كليك بفرماييد. دیگه بخاری رو جمع کنید... گفت: شمعکشو فوت کن. یک حالتی بر من گذشت و منقلب گشتم... یادم افتاد امروز روز تولدمه! بجای شمع روی کیک،شمعک بخاری رو فوت فرمودم!!! اینم از جشن تولد ما فقیر فقرا!
پی نوشت: از بس برام جالب انگیز ناک بود این اتفاق، این مطلب رو برای دوستم و دختر عموم پیامک کردم... ایشان تصور فرمودند که از این پیامکای آماده و سر کاریه...! امان از دست پیامکا که همه رو چوپان دروغگو کرده و تو بدترین شرایط هم باشیم و بخواییم جون بدیم کسی حرفمونو باور نمی کنه!!! "مهربان" سایز: ۵۰ × ۷۰ - ابزار : مداد "خندان ، بشاش" سایز: ۵۰ × ۷۰- ابزار : مداد "غمگین و پریشان" سایز: ۵۰ × ۷۰ - ابزار : مداد کرایون "وحشت زده" سایز : ۵۰ × ۷۰ - ابزار : مداد
سایز: ۵۰ × ۷۰ - ابزار : مداد سایز: ۵۰ × ۷۰- ابزار : گرافیت و مداد A3 : اندازه - ابزار : دوده A3 : اندازه - ابزار : دوده اندازه : ۵۰ × ۷۰ - ابزار : مداد A3 : اندازه - ابزار : مداد A3 : اندازه - ابزار : دوده و ذغال A3 : اندازه - ابزار : مداد و گرافیت A3 : اندازه - ابزار : مداد و گرافیت A3 : اندازه - ابزار : مداد ان شاالله نظر که میذاری؟ باغچــــــــه ها سبـــــــــــز پـوش شـــاخه ها گوشواره ى گل در گـوش هر چمــــــــــــن دسته اى گل بر دوش رقص پــــروانه پر است از جنب و جوش جوى آب و صد نـــــوا و صد خـــــــــروش مرغكان با نغمه ى سبـــــــــــــــز سروش يعنى اى بنده! تو در عشـــــــــــق بكوش " تمنـــــــــــــــــا – بهـــــــــــــــــار 85 " *** سال نو مبارک *** خط شکسته نستعلیق(تمنـــــــا - سال۸۴)
سری خواب و آباژور،طراحی و دوخت از تمنا تك شاخه ى رُز از تمنــــــــــــا - سال ۸۸ طرح "اسیر تنهـــــــــــایی" توسط تمنــــــــــا - سال۸۸
طرح: ستــــــــــاره ی شب توسط تمنـــــــــا - سال۸۸
کارت پستــــــــال توسط تمنـــــــــــا- سال ۸۴
موزاییک کــــــــاری- توسط تمنــــــــــا ســـــــــال ۸۸
طرح برای کـــــــــاغذ کادو توسط تمنــــــــــا - سال۸۶
تزیینات آشپزخانه - تمنــــــــا- سال۸۴ برای مشاهده ی ادامه ی عکس های جالب و دیدنی" نازی جون " روی ادامه مطلب ، در زیر کلیک بفرمایید. برای دیدن ادامه ی نقـــــــاشی ها بر روی ادامه مطلب در زیر کلیک بفرمایید. "سپهر کارت" براى مشــــــــاهده ى ديگر عكس ها توسط تمنـــــــــــا بر روى ادامه مطلب در زير كليك بفرماييد. صداى اپراتور هنگاميكه با همــــــراه من تماس مي گيريد: "مشتـــــرك مورد نظر در "كـُمــــــــــــــــــا" بسر مى برد لطفاً براى بازگشت وى به زندگى "دعـــــــــــــــــا" كنيد." با تشكـّر"ايـــــــــــران دِق" "تمنـــــــــــــــــــــــــا" "۱۰/۹۰" دارم خفــــه مي شوم... كمي هـــــواي تــــازه ى تنفـــس بـه مــــن تـــزريق كنيــد! "تمنــــــــــا" "۹/۱۰/۹۰" اينروز ها كــــار تو شده: قول دادن و شكستن! و كار من : بخشيدن و بخشيدن و بخشيدن! "تمنـــــــــــــــــا" "۷/۱۰/۹۰" نمی توانم پنهان کنم که: اینروزها چقدر حالت تهوع دارم و چقدر در دهان عمرم تلخ است نمی دانم چه اندازه از سرنوشتم را بالا آورده ام! و جان نیز تا لب رسیده است اما فرو نمی ریزد! "تمنا" ۲/۱۰/۹۰ به پيله ى تنهايى خود باز مى گردم آنجا كه تمام تارها دست به دست هم داده اند تا نگذارند دست از پا خطا كنم! نمى خواهم پروانه شوم نمى خواهم پرواز كنم ديگر وعده ى شاپرك شدن را باور ندارم نمي خواهم به دنياى شلوغ دورنگيها بروم مي خواهم تنديس تنهاييم را قاب كنم مي خواهم تنها بمانم من جز تنهايى ديگر هيچ چيز نمي خواهم! "تمنــــــــــــا۱/۱۰/۹۰"
آری تنهایی مانند سنگریست که به محض بیرون آمدن از آن تیرباران خواهی شد! پس بمان...گرسنه...تنها...لرزان... اما زنده بمان! «تمنا-همیشه تنها» " ۱/۱۰/۹۰"
در شب تاريك غربت... من ِ تنهــــــــا... در شبى با نام يلــــدا... ته پستوى سكوت... زمــــــــزمه... خش خش برگ... صداى گذر پاى كسى مى آيد... زنـــگ در... باز ســلام... "نم نم بـارانم"... آه تويــى...؟! اى رفيق من و ابر... ... "تمنـــــــا89" عکاسی با تلفن همراه: نقاش ازل-از مجموعه كوير-عكس توسط تمنا۸۶ براى مشـــــــــاهده ى ديگر عكس ها توسط "تمنــــــــــــا" بر روى ادامه مطلب در زير كليك بفرماييد.
زماني ساختمان دانشگاه ما شامل چندين امارت با شكوه بود كه با افتخار رشته هاى نقاشى،گرافيك،معمارى،سينما...را در آغوش گرفته بود و از اصول تجمع و تفرق در مباني هنرهاى تجسمى پيروى مى فرمود،يكى از امارتهاى مذكور در جوار ميدان امام(نقش جهان) قرار داشت. به اتفاق يكى از هم كلاسيها از این امارت دانشگاه كه نه مؤسسه!،بيرون آمده و به سمت خانه در حال خراميدن بوديم كه دو تن از دانشجويان پسر كه گويى روز گذشته به دليل آزار واذيت والدين،به روش آويزان از سر و ته،تنبيه شده بودند،با موهاى سيخ شده، بر خلاف ما به سمت دانشگاه تشريف مى بردند،كه هنگام گذر از كنار ما اين عبارتها را بلغور فرمودند: يكُ يكُ يك ، دوُ دوُ دو ، سهُ سهُ سه... بنده بالب و لوچه ى آويزان،به همراه گراميم عرض كردم: چقدر بى معنى و مفهوم تشريف داشتند! متلك هم متلك هاي قديم... چند قدم جلوتر در فاصله زمانى ِ زدن سه سوت،به طور ناگهانى مجبور به ايفاى نقش ماهى متين و سنگين وزن و محترمى بنام "نهنگ" بوديم! البته بدون نون! ايفاى اين نقش بدين گونه بود كه نه قادر به حركت،نه صحبت و نه حتى پلك زدن بوديم! زندگي در اطراف ما جريان داشت ولى انگار ما به جريان ۲۲کیلو وات متصل بوديم! در همان حالت،با قدرت باترى نيم قلمى ذهن و با سرعت نور در ايكى ثانيه،به خاطرات كودكى باز گشتيم... يكُ يكُ يك، دوُ دوُ دو، سهُ سهُ سه...مسابقه ى محله! و شخصي كه با روى گشاده ومهــــــــربان،با صدايى پر انرژى و سلام و احوال پرسى،ما را از آن تصاوير متحرك و نقش زير پوستى بيرون كشيد،خود گراميش:آقـــــــاي روشن پژوه بود!!! كه با ابهتى ناشى از شكم بر آمده و كله اى كاملا متاليك،سرافراز،گويى تمامى ستونهاى چهل ستون را در خود جاى داده بود وبا الهام از تحرير خروس،به نرمى ِ پرهاى جوجه رنگى،سراغ چيزى را از ما گرفت،كه احوالش خوانند... "تمنــــــــــــا90" "يه فيلم فارسي قديمي هست از مجموعه ي صمد و ليلا كه يه صمد و ليلا ي دهاتي تصادفا جاشون با سامي و ليلي شهري و خيلي پولدار و باكلاس عوض مي شه...يه بار سر ميز غذا صمد به روش خودش و با الهام از قوم مغول،حمله به غذا رو شروع كرد و با دست مرغ رو متلاشي مي كرد و طي يه عمليات انتحاري ميخواست خودشو منفجر كنه كه ... مامان شهريه : ســــــــــامي!!! چنگال نمي خواي؟! صمد: ها؟! چنگال؟ (با نشون دادن دستاش) مُو خودُم دارُم." ما هم يه سفره پاك كن داشتيم كه شكل "دست" بود.(مثلا مي گفتيم: دستو بيار)هر وقت بعد از مراسم با شكوه غذا به سختي خودمونو تكون مي داديم به منظور جمع كردن سفره و مي ديدم فراموش فرموديم سفره پاك كن رو بياريم،خطاب به آبجي: دستو بيارم؟ آبجي: هــــــــا؟! دست؟ مــُو خـــوُدُم دارم... "تمنـــــــــــــــا۹۰" حس خوبيست كه باعث جوشش چشمه ي روان شاعري گردي كه سروده اش را به تو تقديم كند. تمنـــــــا جان عـــــــزيز نازنينم گل زيبـــــــــا رخ مهر آفرينم تو دوري از من و من با خيالت به كنج كوچه ي غم مي نشينم "م .ع .ا" 27/7/90 يه شب كه تو خونه تنها بودم به سختي مشغول باز كردن چيزي بودم كه بدجوري گرفته بود،صدايي شنيدم. . . چي گرفته بود؟؟؟ بينـــــــيم؟ راه آبِ ظرفشويي؟سوت زود پز؟... نه جانم! دلم بدجوري گرفته بود...داشتم آب غوره مي گرفتم كه صداي بال بال زدن پرنده اي كه بنظر مي اومد خيلي نزديكه،نظر عليـّه منو به خودش جلب كرد.عمل آبغوره گيري را ناتمام گذاشتم و به جستجو رفتم، اما چيزي نيافتم! تمركز كردم و مجددا به ادامه عمل ناتمام مشغول شدم...كه دوباره همان صدا شنيده شد. بناچار اين امر خطير را مجددا رها كرده و...بازهم نتيجه اي حاصل نشد! پس از چند دقيقه مجددا صدا شنيده شد...اينباربه تمركز بزرگوارم وظيفه ي ديگري ابلاغ كردم و با خود قرار داد مشروطي را در فضاي مجازي امضا كردم كه تا روشن نشدن قضيه خبري از ادامه عمل آبغوره گيري نخواهد بود.پس در جستجوي منبع صدا بر آمدم و در پي اين ماموريت محوله تمامي چراغهاي خانه را روشن كردم.(قطعا ً اين اتفاق اگر در چندين سال پيش نمي افتاد محال بود اينچنين عمل پر مخاطره اي را انجام دهم)! پس از دقايقي علاوه بر صداي ثابقه،تصويري سه بعدي و متحرك نظرم را به خود جلب نمود! حقير سعادت ديدن پرنده اي را پيدا كرده بودم كه بعدها بر سرهويت واقعي وي بحث و اظهار نظر از صاحب نظران فراوان بود: يكي وي را "قمري" خطاب مي نمود و ديگري" ياكريم" وسوم شخص غايب عقيده داشت ايشان "فاخته" تشريف دارند... و من ايشان را فرشته نجات خود مي دانستم و وي را جوجوليا خطاب كردم.و زان پس هر كس سوال مي كرد كه :اينو از كجا آوردي؟ بنده با صداي كـــــــودك درونم پاسخ مي دادم: "اينو خـــــــــــدا بهم داده،يه شب كه خيــــــلي داغون بودم و...مثل هماي سعادت اومد پيشم نشست وبا كمال تعجب ديدم اهل پريدن و فرار كردن نيست! فهميدم اين هديه خداست براي دل تنهام..." البته شايان ذكر است كه ايشان دوران مُوقـْلـُفي را به سر مي بردند كه در زبان باستان ديار ما به دوران كودكي كبوتران خطاب مي شد اما بنده نميدانم كه اين نام پر آوازه و افتخار شامل ديگر پرندگان نيز مي شود يا خير! و به همين خاطر كه ايشان دوران آموزش پرواز را طي مي كردند قادر به پرواز سريع و مجدد نبوده و محل فرودشان را في البداهه انتخاب كرده بودند! به هر حال هرچه بود هر دو از اين اتفاق ميمون راضي بوديم.من نقش مادر وي را ايفا مي كردم و ايشان فرزند دلبندم...از آنجا كه فلاسفه گفته اند: انسان موجوديست كه هم به محبت كردن احتياج دارد و هم به محبت ديدن...اين تعامل كاملا برقرار بود. و خاطرات شيرين و بياد ماندني را به طور مشترك در دفتر خاطراتمان مي نگاشتيم! از آن جمله است: روزي در حال خطاطي بودم و طبق معمول جوجوليا بر روي چراغ مطالعه با استفاده از فن معروف بازي در سكوت، مشغول تشويق اينجانب بود كه تلفن اتاقم به صدا در آمد:كيليليليليليليليليليليليلي دقيقا كه اين را نميگفت! اما اين آوايي بود كه زن دايي محترم بنده به آن نسبت داده بود. پاسخ گفتم و خود را مخاطب دوستي جديد و با كمالات يافتم.هنوز چند كلمه اي ميان ما رد و بدل نشده بود كه خواهر زاده ام با نداي :خاله خاله... و با استفاده از نيروي كشساني، لباس بنده را به سمت شرق و غرب اتاق هدايت مي نمود...! چاره اي جز اين نديدم كه لحظاتي مكث كنم تا سخنراني خود را ايراد فرمايند و حقير و مخاطب آنسوي خط را با الفاظ شيرين خود مستفيض نمايند! پس در نقش خاله اي بسيار رئوف اظهار داشتم:جانم خاله جــــــان! بگو... فرمودند:خاله، خاله، اين پرنده اينجا نشسته رو برگه ها ت . . . نمي كنه؟ خانم معلمت دعوات كنه؟ بنده كه اينك تغيير نقش داده بودم و نقش پرنده معروف بوقلمون را ايفا مي نمودم،در گالري رنگها گزينه افكت كالر را ترجيحا انتخاب كرده و با انفجار خنده ي دوست گراميم كنتراست را شديدا بالا برده... و قصد ايفاي نقش آبي كه در زمين فرو ميرود را داشتم، كه متاسفانه با تمام تبحـّرم در فن بازيگري به دليل متفاوت بودن خاصيت جامد از مايع موفق به انجام آن نشدم! "تمنا "۹۰ ادامه مطلب شبهاي آتي . . . اي نفـْــس سيــــــاه نـــاي ملـت اي پـــرده در حيـــــا و عفــت تو تيشه زدي به پـــاي عصمت عصيان ببـــري درون خلــوت تـــو ببــــــــر درنـّده زمــــانــه اينــك همــــه كرده اي نشـــانه تو شـــاد شوي در ايـن ميــــانه كه شعلـــه تـن كشـــــد زبــــانه تـو دود سيــــاه جسم و جــــاني تـــو آتــــش روحــي و روانــي خـواهي به كجــــا بري كشــاني تو جــز به فنـــــا رهي نــداني تــو نـوكـــر شيطـــــان بزرگــي تو ببــــر درنده اي ، تو گـرگي بــر سلسلـــه هاي عشق مــرگي بر غنچــــه تـــازه اش تگــرگي تـــو ولولـــه در وجود انســـــان انســــان نبود به حكـــم قـــــرآن تـــــو آفـــت زنــدگــي ايشـــــان وين خرمني كـــه گشته ســوزان اينك كه همــــه در اين قمـــارند شيطان به درون چو خفته مارند خود را چو به ديو دل سپـــارند هيهات مگر خــــــــــــدا ندارند؟! اينك منشيــــن به عقــــد پيمـــان كين سنت خاتم(ص)است حيوان! چون روح و روان شود پريشان كـــــاشــانه نمـــانده گشتـه ويران داد اي دل اگــــر كه ديو شهوت فــريـــــــاد كنــد رســي بــه ذلت آن ره كــــه بشـــد ره سعــــادت اي كــــاش تــــو را برد به الفت "تمنـــــــــا77" نقش تو در فـــــرش قلبم قــــاب شد اســـم تو آمد زمــــان بي تــــاب شد دسته دسته نرگــــس از چشـــم شما چيــــد و بر بــــام دلم پرتـــــاب شد تا دعـــــــا كردم شبي در خـــــلوتم تا سحــــــر نگذشته مستجــــاب شد قاصدك چرخي زد و با رقص خود همنشين حــــوض ِ با مهتـــــاب شد مژدگاني خواست از من تــا كه ديد قــــطره قطــره برف چشمم آب شد من نمــــــاز شكـر بر پـــــا كردم و بعد از آن آهنـــگ شعرم نـــاب شد بعد از آن داري بپــــا كردم سپـــس نقش تو در فـــــرش قلبم قــــاب شد "تمنــــــــا88" چنــد روزيسـت كـه گوشم تلپــاطي زنگ مي زند منتظـرم ، هي مي گويم همين حـالا زنگ مي زند خــاطرات گــذشته مي برد مـــرا به خوابي عميق وجود خسته خسته ام را بي گـمان رنگ مي زند كمي جرأت مي كــنم بگيرم شمــاره ي قديميت را زني كه گوشي راجواب داده به من اَنگ مي زند آخ ! خــــداي مــن تمــــام وجــــودم شكستـــه شد مرور گــــذشته لحظـه لحظـه مـــرا سنگ مي زند تمـــام بغض خــويش را دستـــه دستــه مي سازم هـــــر چند گاهي پاي وزن و قــافيه لنگ مي زند گفتــــه بـــودي كـه از غزلهــايت سهــــم مي برم بي وجـــود من چــگونه شعر تو آهنگ مي زند؟! اي خــــداي تخيّـــل ببـــين چـــگونـــه در شـعرت تمــــــام حـس و نـــــام طلاييــم زنـــــگ مي زند! ز...زر...زري(تمنـــــا)90 شب شبي مهتابيست، سايه اي مي بينم، سايه اي رقص كنان، مي خرامد سويم... مي نشينيم و از او مي گويم... و در آن آبادي، خوابي انگار به پايان خودش نزديك است... [] [] [] همه ي سعي و تلاشم اين بود، ولي انگار نه آنقدر كه من مي خواهم، تا مرا دريابي... بهترين كار من انجام شده... ولي اكنون همه ي باور من اين شده است، تو گلي و نقش من گرد مدار تو شده پروانه... تو دليل بودن من هستي، در تلاطم ها كه، روزگارم ابريست... تو دليل شب نشيني هستي در شب و تنهايي... و برايم تو بخوان، كه تو آواي چكاوك هستي... [] [] [] ولي اكنون سحر است، گل من لب از لبش وا شده است، صحبتي باز از نو؛ ياد آور همه را، هر چه با هم بوديم... لحظه هاي غم و اندوه چه سان سر شده است، ما قويتر شده ايم... و تو بودي كه گرفتي پر و بالم، تا كه پرواز كنم، لحظه هاي دشوار... تو به من هديه اي از نو دادي، شر و شوري كه برفت... و تو انگار همان سنگ صبور... مي شناسي انگار، تو نداي قلب زنگار زده... تو دليل بودن من هستي در تلاطمها كه روزگارم ابريست... تو دليل شب نشيني هستي در شب و تنهايي... و برايم تو بخوان كه تو آواي چكاوك هستي... تو دليل بودن من هستي، در تلاطم ها كه روزگارم ابريست... "تمنا"۸۱ حيف آن گل كه تو چيدى و پس از چندى مرد تا كه يك لحظـــــه به دست تو رسيد او پژمرد گلى افســـرده و تنــــــها بود در قعـــــر چمن تا كه آمـــــد به قدت تكيــــه كند باز افســـــرد گِــــل او را كه كـــــسى آب ندادش هرگــــــز ولى از آب زمـين و نم بــــــاران مى خورد گر چه هر رهـگذرى ديد كه او با تو نشــست بغـض فــــــرياد فشرد و آبرويت كــه نبرد تو شكــــستى ساقه اش ، باشــد اما تو بــــرو ســــاقه و يــــاد تو را او به دل خـــاك سـپرد عبــــرتى بود و ســــرانجـام خطاى هـــر دو كه چــــرا خاك عــــزيزان چمن را بفشــرد اول اينــكه تو به تنهـــــايى او شك كـــردى او فريــب چشــــم آرام و متينـت را خـــورد "تمنـــــــــا"۸۴ نان و پنيـــــــــر خـالى عشق دلم خيــــــــالى پاسخ او چنيــــــن شـد به جمله ســـــــــؤالى پرسيـــــــد حال من را يكي كه در چه حالى؟ طعام سفـره ات چيست؟ از چه شكســــته بالى؟ دست به چـانه اش زد خيره به نقــــش قالى پرسيـــد بار ديـــــــگر علـــت دست خـــــالى عشق قديميـــــت كـو؟ نيست در اين حوالى! نسيه شـــدم كه تا ديـد سيــــلى ِنقد ِ عــــــالى ســــــيلى نقد به از ... بگو كه در چه سالى؟ ســـال و مهش ندانـــم مـــــــورخ زوالــــــى مي گفت بار ديـــــــگر قصـــه ي بامـــــلالى: ديدمشـــان كه رفتنـــد هــــر دو ره شمـــالى شك داشتــم كه شـــايد او بــــــود احتمـــالى اين نه طريق مرديست يك عمــــــر تو بنالى [] وضــع هــــواى چشمم بــارش ِبـا تــوالــــى آب دهـــان مـــن شـــد با همه خشك ســالى بدرقـــه اى به راهـش طعنه به بي خيـــالى "تمنـــــا"۸۳ گفتم : سنگ صبور . . . دیگری گفت : سنگی که روزی آب می شود . . . شدم و رفتم تا ماندن . . . آنجا تمام دردهایم جای گرفت و دوباره سنگ شدم ! "تمنا" ۸۴ دوباره اشك در چشمت نشسته دوباره درد در قلــــب شكسته دوباره جـــــام را داده به دستت زمونه زهر مي ريزه "نخسته" "تمنــــــا"۸۱ هر وقت پیاز پوست می کنم بیاد می آورم: دیریست دلم برای مراسم من و اشک و آینه تنگ شده بود! "تمنا۹۰" برای بازدید از دیگر وبلاگ اینجانب، حاوی اشعار دستچین شده روی عنوان آن در زیر کلیک بفرمایید.
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
ادامه مطلب
» "جدیدترین ورژن تزئینات غذا توسط کوچیک شما:تمنـــــــــــــــــــا"
» " یه اتفاق خیییییلی جالب انگیز ناک!!!"
» طراحیهـــــــــــــای تمنــــــــــــــــــا : (پرتره : چهــــــــــــــــره)
» ××× HAPPY NEW YEAR ×××
» " ترجمه " طراحی های تمنــــــــــــــــــا - سال 88
» "چــــــــــاپ توسط تمنــــــــــــــــا - سال86"
» "پراکنده گویی"
» "عکسهای نــــــــــــــازی همدم من"
» نقّاشی های تمنـــــــــــــا
| Design By : Pars Skin |
متولد اردیبهشت شیرازم
اهل کازرون فارس
مدرك تحصيلي:
ديپلــــــم تجـــــــــــــربي
كارشناسي نقـــــــــاشي
فعالیتها:
-خیاطی از 11 سالگی...
-تئاتر از 14 سالگی...عضو انجمن نمایش کازرون
-عضو انجمن ادبی پریشان کازرون
-اخذ مدرک آرایش و پیرایش سال1376
-اخذ مدرک ممتاز خوشنویسی سال1383
-اتمام دورره ی 12 سطحی از کانون زبان 1383-1380
-گذران دوره های ICDL مقدماتی و پیشرفته 1390
آواز سنتی
...
اساتیدی که از وجودشان بهره جستم:
نقاشی: آقای محمد هاشم دهقان
خوشنویسی:
آقای مهدی هنر جویان(نستعلیق),آقای صابر سهرابی(شکسته)و آقای حسام نجیبی(لاتین)
تذهیب: آقای خواجه
نمایش: آقایان محمد رجبی و حسام شیخ الحکمایی و
مهــــــــدی هاشمی
شعر: آقای محمد علی اصلاح پذیر
آواز سنتی: خانم مائده طباطبایی
...
اساتید طراحی و نقاشی دانشگاه "سپهر اصفهان" که از وجودشان استفاده جستم:
-آقای یوسف پور وقار
-آقای رضا تهرانی
-آقای غلامعلی شکوهیان
-آقای عبد الله نصیریان
-آقای محمد خلیلی
-آقای جواد نو بهار
-آقای رضوان صادق زاده
-آقای طهمورث بهادرانی
...
